Lampe belicht de column

Dit is een met regelmaat verschijnend kort stukje proza van een bepaalde auteur. Er gelden nauwelijks beperkingen voor wat het onderwerp van een column kan zijn, maar in mijn geval leidt het in dit weekblad vrijwel altijd naar theater of muziek. 

Ik zoek naar een onverwacht haakje dat mij met een onvoorziene wending naar een voorstelling of concert brengt dat ik onder uw aandacht wil brengen (meestal omdat er nog een paar kaartjes beschikbaar zijn). Hoe nieuwsgierig makender het haakje en hoe vreemder de wending, hoe leuker. Dat is mijn insteek. Mijn beperking daarbij is dat het in maximaal 300 woorden moet. Kom daar eens om in de zaterdagkranten; daar zijn de columns soms halve dissertaties. Nee, geef mij maar van de voorpagina van de Volkskrant wijlen Martin Bril, CaMu, de bijna aforismen van Grünberg en tegenwoordig de dagelijkse afwisseling van Sander Donkers en Paulien Cornelissen. Juweeltjes van kort vernuft. En dan tegelijkertijd ook nog houtsnijden, dat is de kunst. Vaak betekent het: een lang verhaal kort maken. Ik doe mijn best. Wie hierin een geweldige prestatie heeft geleverd is Remco Veldhuis. Niet als columnist, want in die hoedanigheid heeft hij wekelijks in het Haarlems Dagblad veel ruimte tot zijn beschikking, maar als theatermaker heeft hij een wereldberoemd lang verhaal kort gemaakt: de Bijbel. Onder de letterlijke titel Lang Verhaal kort levert hij de ongeautoriseerde samenvatting van de Bijbel in 100 minuten. Het voert te ver om in het bestek van deze column meer over de inhoud van deze voorstelling te schrijven, maar ik heb hem gezien en neem van mij aan dat het prachtig is. Zaterdag 5 oktober in de Stadsschouwburg. Gaan! Korter kan ik het niet zeggen.

Jaap Lampe schrijft in deze wekelijkse column over culturele activiteiten. Reageren kan via www.twitter.com/JaapLampe

Cookies
Om u beter en persoonlijker te helpen, gebruiken wij cookies. Als u verder gaat op onze website gaan we ervan uit dat u dat goed vindt.
Privacy and cookies